ซังเจนอน K ถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะในสาขาเภสัชวิทยาและเคมียา ประกอบด้วยฤทธิ์ต้านการอักเสบที่แข็งแกร่งโดยการยับยั้งเส้นทางสัญญาณหลัก เช่น NF-κB ทำให้เป็นผู้สมัครที่มีศักยภาพสำหรับการพัฒนาการรักษาโรคอักเสบเรื้อรัง การวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าซังเจนอน K มีคุณสมบัติต้านมะเร็ง โดยการเหนี่ยวนำอะพอพโทซิสในเซลล์มะเร็งต่างๆ รวมถึงมะเร็งตับ เต้านม และลำไส้ใหญ่ ผ่านการปรับเปลี่ยนโปรตีนโปรอะพอพโทติกและแอนติอะพอพโทติก นอกจากนี้ยังแสดงกิจกรรมต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดความเครียดออกซิเดชันในแบบจำลองเซลล์ เนื่องจากความสามารถในการข้ามกำแพงเลือดสมอง จึงถูกสำรวจสำหรับการประยุกต์ใช้ทางประสาทป้องกัน โดยเฉพาะในภาวะเสื่อมของระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ ฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์ต่อพยาธิสภาพบางชนิดยังขยายศักยภาพทางรักษาเพิ่มเติม การศึกษาส่วนใหญ่ยังอยู่ในขั้นตอนก่อนคลินิก โดยมุ่งเน้นที่แบบจำลองในหลอดทดลองและสัตว์ทดลอง