ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ตัวรับสารสื่อประสาท 5-HT (เซโรโทนิน) และโดพามีน ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคจิตบางชนิด นอกจากนี้ยังใช้เป็น building block ในการพัฒนายาใหม่ที่ต้องการโครงสร้างพิเพอร์อซีนที่มีความเฉพาะตัวทางสเตอริโอเคมี เนื่องจากไอโซเมอร์ (S) มีศักยภาพในการเลือกจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพมากกว่ารูปแบบอื่นในบางกรณี