ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ แสดงศักยภาพในการพัฒนายาต้านการอักเสบและต้านจุลชีพ นอกจากนี้ยังใช้ในการออกแบบสารประกอบเฮเทโรไซคลิกสำหรับเคมียาเนื่องจากสามารถสร้างโครงสร้างที่เสถียรพร้อมคุณสมบัติการจับที่เพิ่มขึ้น ใช้ในการศึกษายับยั้งคินาสและการบำบัดที่มุ่งเป้าไปที่เอนไซม์อื่นๆ สารอนุพันธ์ของมันถูกสำรวจสำหรับการใช้งานที่เป็นไปได้ในการรักษาโรคเมแทบอลิซึมและโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท โครงสร้างที่มีวงไพราโซลแทนที่ด้วยไทโอฟีน-2-อิลที่ตำแหน่ง 5 และหมู่คาร์บอกซิลิกที่ตำแหน่ง 3 ช่วยเพิ่มความสามารถในการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพ เช่น เอนไซม์หรือตัวรับในเซลล์ จึงเป็นที่น่าสนใจในด้านเภสัชกรรมสำหรับการค้นหาโมเลกุลใหม่ที่มีฤทธิ์เฉพาะเจาะจงสูงและผลข้างเคียงต่ำ