ใช้ในงานวิจัยด้านการอักเสบและโรคทางระบบประสาท โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับกลไกของโรคอัลไซเมอร์ โรคพาร์กินสัน และภาวะเสื่อมของระบบประสาทอื่น ๆ เนื่องจากมีฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์คาสเปส-1 (caspase-1) ซึ่ as ช่วยลดการสร้างไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ เช่น IL-1β จึงมีศักยภาพในการชะลอการลุกลามของความเสียหายที่เกิดจากภาวะอักเสบเรื้อรังในสมอง นอกจากนี้ยังถูกนำมาใช้ศึกษาในแบบจำลองสัตว์ทดลองที่มีภาวะอักเสบของอวัยวะต่าง ๆ เช่น ตับ ปอด และหัวใจ เพื่อประเมินผลในการป้องกันหรือลดอาการของโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบอย่างรุนแรง