ไวโรดามีนมีบทบาทในการปรับเปลี่ยนระบบเอ็นโดแคนนาบินอยด์ โดยทำหน้าที่เป็นสารต้านฤทธิ์ (antagonist) หรือตัวกระตุ้นบางส่วน (weak partial agonist) ที่ตัวรับ CB1 ขณะที่แสดงกิจกรรมกระตุ้น (agonist) ที่ตัวรับ CB2 กิจกรรมคู่ขนานนี้ทำให้มันเป็นเป้าหมายที่น่าสนใจสำหรับการวิจัยในภาวะที่มีการควบคุมระบบเอ็นโดแคนนาบินอยด์ผิดปกติ

ไวโรดามีนถูกศึกษาในบทบาทการควบคุมอารมณ์ ชี้ถึงความเกี่ยวข้องที่เป็นไปได้ในความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า นอกจากนี้ มันยังถูกนำมาใช้ในการวิจัยทางชีววิทยาเพื่อทำความเข้าใจกลไกการควบคุมความอยากอาหาร การตอบสนองต่อความเครียด และความสมดุลของระบบเอ็นโดแคนนาบินอยด์ที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของสมองและระบบภูมิคุ้มกัน เนื่องจากความสามารถในการบล็อกตัวรับ CB1 ในระบบประสาทส่วนกลาง ขณะที่กระตุ้นตัวรับ CB2 ในส่วนปลายของร่างกาย มันอาจเปิดทางสำหรับการพัฒนาการรักษาที่หลีกเลี่ยงผลกระทบทางจิตเภท ขณะที่ส่งเสริมการตอบสนองต้านการอักเสบ

การวิจัยกำลังดำเนินต่อไปในศักยภาพการใช้บำบัดของไวโรดามีนในโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท การปรับเปลี่ยนภูมิคุ้มกัน และความผิดปกติทางเมแทบอลิซึม ซึ่งอาจมีบทบาทในการพัฒนายาสำหรับรักษาโรคอ้วน โรคซึมเศร้า หรือความผิดปกติของการนอนหลับ การศึกษาสารนี้จึงมีความสำคัญต่อการค้นพบแนวทางการรักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและการเสื่อมของระบบประสาท