สารนี้เป็นสารประกอบที่มีโครงสร้างเป็นพิเพอราซีนที่มีหมู่ซัลโฟนามายด์และฟลูออรีน ซึ่งมีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการทางจิต (antipsychotics) หรือยาแก้ซึมเศร้า เนื่องจากโครงสร้างของมันสามารถจับกับตัวรับในสมองได้ เช่น ตัวรับเซโรโทนิน (5-HT receptors) หรือตัวรับโดพามีน นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีหมู่ซัลโฟนามายด์และฟลูออรีนยังช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายในไขมัน (lipophilicity) และความเสถียรของสารในร่างกาย ทำให้มีการดูดซึมดีและออกฤทธิ์ได้นาน จึงอาจถูกนำมาใช้พัฒนายาที่ต้องการออกฤทธิ์ข้ามเกราะเลือด-สมอง ในงานวิจัย สารนี้อาจถูกใช้เป็นสารตัวอย่างในการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างกับฤทธิ์ทางชีวภาพ (SAR) เพื่อออกแบบสารใหม่ที่มีประสิทธิภาพและผลข้างเคียงน้อยลง