ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยเฉพาะในระบบชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและโรคเรื้อรัง สารนี้แสดงฤทธิ์ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสารก่อการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซิเจเนส (COX) และโลโพอกซิเจเนส (LOX) ทำให้มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารนำสำหรับการออกแบบยารักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง เช่น ข้ออักเสบ โรคเบาหวาน และโรคหัวใจ นอกจากนี้ยังมีการศึกษาในระดับเซลล์เพื่อประเมินความเป็นพิษและฤทธิ์ป้องกันเซลล์ประสาท ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการพัฒนายาสำหรับโรคทางระบบประสาท เช่น อัลไซเมอร์