ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรม เนื่องจากโครงสร้างมีศักยภาพในการแสดงฤทธิ์ต้านจุลชีพ โดยเฉพาะต้านเชื้อแบคทีเรียและเชื้อรา บางการศึกษาพบว่าสารในกลุ่มไทอะโซลีน (thiazoline) ที่มีโครงสร้างคล้ายกันสามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์เฉพาะในจุลินทรีย์ได้ จึงมีแนวโน้มนำไปพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ในยารักษาโรคติดเชื้อ นอกจากนี้ยังมีการสำรวจการใช้ในงานเคมีอินทรีย์เป็นตัวกลางในการสังเคราะห์สารประกอบใหม่ที่ซับซ้อนมากขึ้น โดยเฉพาะในระบบปฏิกิริยาที่ต้องการความจำเพาะของรูปเรขาคณิต (เช่น รูปแบบ Z-isomer)