ใช้ในการวิจัยเพื่อวัดระดับผลิตภัณฑ์ปลายทางของการไกลโคซิเลชันขั้นสูง (AGEs) ในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมา เซรั่ม หรือเนื้อเยื่อ ช่วยในการศึกษาความสัมพันธ์ของ AGEs กับภาวะเรื้อรังต่างๆ เช่น เบาหวาน โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคไตเรื้อรัง และภาวะอักเสบเรื้อรัง โดยการตรวจวัดระดับ AGEs สามารถบ่งชี้ถึงความเสียหายของโปรตีนจากน้ำตาลที่สะสมในร่างกาย ซึ่งมีความสำคัญต่อการประเมินความก้าวหน้าของโรคและการพัฒนาแนวทางการรักษา