ใช้ในการวิจัยเพื่อวัดปริมาณปัจจัยการแข็งตัวของเลือดชนิดที่ IX (FⅨ) ในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมาหรือซีรั่ม โดยมีความเฉพาะเจาะจงสูง ช่วยให้นักวิจัยสามารถประเมินระดับ FⅨ ได้อย่างแม่นยำ ซึ่งมีความสำคัญต่อการศึกษาโรคฮีโมฟีเลีย B ที่เกิดจากการขาดปัจจัยนี้ นอกจากนี้ยังใช้ในการติดตามประสิทธิภาพของการรักษาด้วยการเสริม FⅨ และศึกษาพฤติกรรมของโปรตีนในเส้นทางการแข็งตัวของเลือดในสภาวะต่าง ๆ