ใช้ในการวิจัยเพื่อวัดระดับของคอมเพล็กซ์พลาสมิน-แอนติพลาสมิน (PAP) ในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมา ซึ่งบ่งชี้ถึงการเปิดใช้งานระบบการละลายลิ่มเลือด (fibrinolysis) โดยเฉพาะในภาวะที่เกี่ยวข้องกับการเกิดลิ่มเลือดผิดปกติ เช่น โรคหลอดเลือดหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง หรือภาวะช็อก การตรวจวัดระดับ PAP ช่วยให้เข้าใจกลไกการเกิดโรคที่เกี่ยวข้องกับความไม่สมดุลของระบบการแข็งตัวและการละลายลิ่มเลือด รวมถึงใช้ประเมินประสิทธิภาพของยาละลายลิ่มเลือดในงานวิจัยทางคลินิกและชีววิทยาโมเลกุล