สไปเรนโดลอลถูกใช้หลักๆ ในงานวิจัยเภสัชวิทยาในฐานะตัวยับยั้งตัวรับเบต้า-อะดรีนเนอร์จิก (beta-adrenergic receptor antagonist) มักนำมาใช้ในการศึกษาผลกระทบของการยับยั้งเบต้าต่อกระบวนการทางสรีรวิทยาต่างๆ โดยเฉพาะระบบหัวใจและหลอดเลือด นักวิจัยใช้สไปเรนโดลอลเพื่อทำความเข้าใจประโยชน์ทาง درمانیที่เป็นไปได้ในการจัดการภาวะเช่น ความดันโลหิตสูง ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ และโรคหัวใจอื่นๆ การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงโมเดลทดลองที่ช่วยชี้แจงบทบาทของตัวรับเบต้า-อะดรีนเนอร์จิกในการตอบสนองต่อความเครียดและการทำงานของหัวใจ นอกจากนี้ สไปเรนโดลอลยังใช้ในงานศึกษาประสิทธิภาพเปรียบเทียบเพื่อประเมินประสิทธิผลและความเลือกสรรของตัวบล็อกเบต้ารุ่นใหม่