ใช้หลักในการรักษาโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวเรื้อรัง (chronic myelogenous leukemia) และโพลีไซเธเมียเวอร่า (polycythemia vera) โดยปิโปโบรโมนทำหน้าที่เป็นสารอัลไคเลติง (alkylating agent) ที่ยับยั้งการทำงานของไขกระดูก ช่วยลดจำนวนเม็ดเลือดขาวและเม็ดเลือดแดงที่สูงผิดปกติในผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของการเพิ่มจำนวนเซลล์เม็ดเลือด (myeloproliferative disorders) เนื่องจากมีผลยับยั้งการสร้างเม็ดเลือด (myelosuppressive effects) จึงต้องใช้ยาอย่างระมัดระวังเพื่อจัดการอาการของโรคและลดความเสี่ยงของภาวะลิ่มเลือดอุดตัน การใช้ยานี้ลดลงตามกาลเวลาเนื่องจากมียาใหม่ที่มีโปรไฟล์ความปลอดภัยดีกว่า แต่ได้รับการชื่นชมในด้านการดูดซึมทางปาก (oral bioavailability) และประสิทธิภาพในการควบคุมพารามิเตอร์ทางโลหิตวิทยา