สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ เนื่องจากโครงสร้างทางเคมีช่วยในการจับกับอนุมูลอิสระและลดความเครียดจากออกซิเดชันในเซลล์ นอกจากนี้ยังแสดงฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยสามารถยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซิเจนase (COX) และโลโพอกซิเจนase (LOX) ทำให้มีความเป็นไปได้ในการพัฒนาไปใช้ในผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพหรือเครื่องสำอางที่ต้องการลดการอักเสบของผิวหนังหรือชะลอวัย งานวิจัยบางชิ้นยังพบว่าสารนี้อาจมีฤทธิ์ต้านจุุลชีพ โดยเฉพาะต่อแบคทีเรียบางชนิด ซึ่งเปิดโอกาสในการประยุกต์ใช้ในผลิตภัณฑ์ฆ่าเชื้อหรือรักษาการติดเชื้อผิวหนังได้ในอนาคต อย่างไรก็ตาม ยังต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมในระดับเซลล์และสัตว์ทดลองเพื่อยืนยันความปลอดภัยและประสิทธิภาพก่อนนำไปใช้จริง