ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาโมเลกุลเพื่อควบคุมกระบวนการย่อยสลายโปรตีนผ่านระบบยูบิควิติน-โปรตีโอโซม โดยเฉพาะการยับยั้งการทำงานของโปรตีน VHL (von Hippel-Lindau) ซึ่งมีบทบาทในการทำให้โปรตีน HIF-1α สลายตัว สารนี้จึงช่วยเพิ่มระดับ HIF-1α ในเซลล์ ทำให้เกิดการตอบสนองต่อภาวะขาดออกซิเจน (hypoxia) ได้ในระดับเซลล์ จึงถูกนำมาใช้ศึกษาโมเดลโรคที่เกี่ยวข้องกับภาวะขาดออกซิเจน เช่น โรคหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง และโรคมะเร็ง รวมถึงการพัฒนายาที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมการสร้างหลอดเลือดใหม่ (angiogenesis)