Orexin B (rat, mouse) ถูกใช้หลักในการวิจัยทางประสาทวิทยาศาสตร์เพื่อศึกษาบทบาทของเปปไทด์โอเรกซินในการควบคุมวงจรการนอนหลับ-ตื่น, ความอยากอาหาร, และการรักษาสมดุลพลังงาน มักนำไปใช้ในโมเดลสัตว์ทดลองเพื่อตรวจสอบผลกระทบต่อการกระตุ้น, พฤติกรรมการกิน, และหน้าที่ต่อมไร้ท่อ นักวิจัยใช้เพื่อสำรวจการโต้ตอบกับตัวรับโอเรกซิน (OX1R และ OX2R) และความหมายที่เป็นไปได้ในความผิดปกติของการนอนหลับ เช่น นาร์โคเลปซีและอินซอมเนีย นอกจากนี้ ยังถูกนำไปใช้ในการศึกษาผลกระทบต่อการตอบสนองต่อความเครียด, การเสพติด, และกระบวนการเมแทบอลิซึม เปปไทด์นี้ยังเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่ากในการทำความเข้าใจพยาธิสรีรวิทยาของภาวะที่เชื่อมโยงกับการควบคุมระบบโอเรกซินที่ผิดปกติ