GBR 12935 ใช้หลักๆ ในงานวิจัยเพื่อศึกษาตัวขนส่งโดปามีน (DAT) เนื่องจากมีความเลือกสรรสูงและมีประสิทธิภาพสูงในฐานะตัวยับยั้งการดูดซึมโดปามีนใหม่ เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าในวงการประสาทวิทยาศาสตร์สำหรับทำความเข้าใจบทบาทของโดปามีนในหน้าที่ต่างๆ ของสมอง รวมถึงรางวัล การกระตุ้น และการเคลื่อนไหว นักวิจัยใช้เพื่อสืบสวนกลไกของการเสพติด โรคพาร์กินสัน และโรคอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับโดปามีน เช่น โรคสมาธิสั้น (ADHD) นอกจากนี้ GBR 12935 ยังถูกนำมาใช้ในงานวิจัยก่อนคลินิกเพื่อสำรวจผลกระทบของการปรับเปลี่ยนโดปามีนต่อพฤติกรรมและการรับรู้ ความสามารถในการยับยั้งการดูดซึมโดปามีนทำให้มีประโยชน์ในการสร้างแบบจำลองสัตว์สำหรับภาวะเช่น การใช้สารเสพติดและโรคจิตเวช รวมถึงการทดสอบประสิทธิภาพของยาที่มีผลต่อระบบโดปามีนเพื่อพัฒนายารักษาโรคที่เกี่ยวข้อง