ใช้ในสังเคราะห์เปปไทด์แบบเฟสแข็งในฐานะหน่วยย่อยที่ป้องกันสำหรับการนำกรดอะมิโนที่มีข้อจำกัดโครงสร้าง (constrained amino acid residues) เข้าสู่โซ่เปปไทด์ หมู่ Fmoc ช่วยให้การป้องกันแบบออร์โธกอนัล (orthogonal protection) ซึ่งเอื้อต่อการประกอบแบบขั้นตอนภายใต้สภาวะเบสอ่อน หน้าที่คีโตนในวงแหวนไซโคลเฮกซิลให้จุดสำหรับการดัดแปลงทางเคมีเพิ่มเติม เช่น การสร้างออกซิมหรือไฮดราซอน ซึ่งมีประโยชน์ในการจับคู่เปปไทด์ การติดฉลาก หรือกลยุทธ์การสร้างวงใหญ่ (macrocyclization) โครงสร้างวงแหวนที่แข็งตัวช่วยนำข้อจำกัดทางคอนฟอร์เมชัน (conformational restraint) มาสู่การออกแบบเปปไทด์มิมิติก (peptidomimetics) และอนุพันธ์เปปไทด์ชีวภาพที่มีความเสถียรหรือ selectivity ต่อตัวรับที่ดีขึ้น