ซามิคาสแทตถูกวิจัยเป็นหลักสำหรับการประยุกต์ใช้ทาง درمانیในการรักษาโรคหัวใจและหลอดเลือด โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวข้องกับภาวะความดันโลหิตในปอดสูง (PAH) มันทำหน้าที่เป็นสารยับยั้ง dopamine β-hydroxylase ซึ่งช่วยลดระดับของนอร์เอพิเนฟริน สารสื่อประสาทที่สามารถมีส่วนทำให้เกิดความดันโลหิตสูงและความเครียดต่อหัวใจ โดยการปรับเปลี่ยนเส้นทางนี้ ซามิคาสแทตมีเป้าหมายเพื่อบรรเทาอาการและปรับปรุงการทำงานของหัวใจในผู้ป่วยที่เป็น PAH การพัฒนาของมันแสดงถึงแนวทางที่มุ่งเน้นในการจัดการภาวะนี้ โดยนำเสนอความหวังสำหรับตัวเลือกการรักษาที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น การวิจัยยังคงสำรวจประสิทธิภาพและความปลอดภัยในสถานการณ์ทางคลินิก