สารนี้เป็นสารยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ PPARγ (Peroxisome proliferator-activated receptor gamma) ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการควบคุมการเผาผลาญของน้ำตาลและไขมัน โดยเฉพาะในกระบวนการดื้อต่ออินซูลิน จึงถูกศึกษาเพื่อใช้ในรักษาโรคเบาหวานชนิดที่ 2 สารนี้มีโครงสร้างที่คล้ายกับกลุ่มไทอะโซลิดีนไดโอน (thiazolidinedione) ซึ่งเป็นยากลุ่มที่ช่วยเพิ่มความไวต่ออินซูลิน แต่มีข้อดีคือออกแบบมาให้มีผลข้างเคียงน้อยกว่า โดยเฉพาะในเรื่องของผลต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด หรือการสะสมของน้ำในร่างกาย นอกจากนี้ สารนี้ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยเพื่อประเมินศักยภาพในการต้านการอักเสบ และอาจมีบทบาทในโรคเมตาบอลิกอื่น ๆ เช่น ไขมันพอกตับ หรือภาวะอ้วนที่เกี่ยวข้องกับการดื้อต่ออินซูลิน โดยรวม สารนี้ถือเป็นโมเลกุลนำ (lead compound) ที่น่าสนใจในการพัฒนายาใหม่สำหรับโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการเผาผลาญผิดปกติ