ใช้เป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่มีฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในงานวิจัยเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านอาการทางจิตเวช เช่น อาการวิตกกังวลและซึมเศร้า เนื่องจากโครงสร้างมีพิเพอราซีนที่เชื่อมโยงกับสารตัวรับเซโรโทนิน ทำให้มีศักยภาพในการปรับการทำงานของสารสื่อประสาทในสมอง นอกจากนี้ยังถูกศึกษาในด้านฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และการป้องกันความเสียหายของเซลล์ประสาท ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายาสำหรับโรคทางระบบประสาทเรื้อรัง เช่น อัลไซเมอร์ ในอนาคต